We zijn begonnen!!

liaisoncarbone-isabelle-bruyere10-1024x682Afgelopen zondag was de officiële seizoensopening en het was zoals gezegd een spectaculaire. Ik was er zonder al te veel verwachtingen naartoe gegaan. ‘Jongleergezelschap’ had ik op de site gelezen en ja, ik heb wel eens wat jongleurs gezien, voornamelijk op straat. En ik vind het knap hoor, om vijf ballen of kegels tegelijkertijd in de lucht te houden. Maar een hele voorstelling vullen dat is natuurlijk toch heel wat anders. En dat was het inderdaad.

Verwondering
Vijf jongemannen verschenen op het podium. En zoals de naam van het gezelschap Les Objets Volants al deed vermoeden, vloog er van alles door de lucht. Maar er werd niet alleen gegooid, er werden ook ballen in patronen op de grond gelegd. En dan niet zomaar, maar in een sneltreinvaart en in combinatie met een choreografie zodat het er fantastisch uitzag. Keer op keer verwonderde ik me er over dat de ballen zich alweer ergens anders bevonden.

Twintig ringen in de lucht
20-liaisoncarbone_g4Ook het ‘gewone’ jongleren kwam natuurlijk voorbij tijdens de voorstelling. Een man met drie ringen, twee mannen met zeven ballen, daar kun je je nog wel wat bij bedenken. Maar vijf jongens met twintig ringen die dan niet alleen werden overgegooid maar ook nog om armen, nekken en benen werden geplaatst, dat wordt al een stukje lastiger. Net als stuiteren met een bal met een doorsnee van zo’n veertig centimeter. Nou ja, één bal? Zeven, acht, negen van die ballen en dan drie jongens die daar doorheen liepen alsof ze gewoon een wandelingetje aan het maken waren.

“Dit is niet normaal”
Het was vooral het gemak waarmee ze gooiden, stuiterden, verplaatsten wat me echt verwonderde. En ik was geloof ik niet de enige die er zo over dacht. De man die naast me zat uitte zo nu en dan kleine zuchtjes van verwondering. Hij schoof regelmatig -letterlijk- naar het puntje van zijn stoel en op het moment dat de jongleurs met ongeveer vijfentwintig kegels in de weer waren en al gooiend en draaiend een school vissen imiteerden, hoorde ik hem fluisteren: “Dit is niet normaal”.

Hij haalde me de woorden uit de mond.

Sigrid C. Degener

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Programma. Bookmark de permalink .