Waterdragers

Drie maanden fulltime meelopen bij een gemeente om er een toneelstuk over te schrijven. Marcel Osterop deed het. Hij maakt een drieluik over de stad Eindhoven. Toevallig is het de stad waar ik woon. Maar ik vermoed dat het uiteindelijke toneelstuk niet zo heel veel anders zou zijn geworden als Marcel in een andere stad mee was gaan lopen.

Vergaderingen
De aanpak van Marcel spreekt mij aan. Hij is niet gewoon maar wat mensen gaan interviewen zodat hij een beetje een beeld kreeg. Hij heeft zich drie maanden lang laten omgeven door al die mensen. Hij zat bij vergaderingen, hij liep wekelijks mee met een wethouder. Ik kan me voorstellen dat je op die manier heel veel dingen ziet en hoort. Het gaat al die mensen niet lukken om drie maanden lang een ander beeld te scheppen. In een enkel interview zou dat nog wel kunnen.

Collega’s
Het lijkt me ook een aparte ervaring. Want de mensen om je heen worden wel een soort collega’s, maar tegelijkertijd blijf je toch ook een soort buitenstaander. Het is de bedoeling dat je vooral observeert, maar als je te opvallend alleen maar zit te kijken, gaan mensen zich toch anders gedragen dan anders. Je moet dus wel meedoen. Maar waar mee? Kreeg hij ook taken toegewezen?Mocht hij meedenken over dingen? Of mocht hij alleen maar luisteren?

Intrigeert
Het roept dus nogal wat vragen bij me op. Het intrigeert me. En het maakt me ook benieuwd naar de delen twee en drie van het drieluik. Het tweede stuk gaat over de journalistiek van de stad en het derde stuk over het bedrijfsleven. Ik ben benieuwd of er aan een einde ook een algehele conclusie zal zijn, of er ruimte zal zijn om te kijken naar de verschillen en de overeenkomsten tussen die drie plekken. Of over hoe ze met elkaar verstrengeld zijn.

scenefoto-waterdragers-02

Benieuwd
En ik ben erg benieuwd hoe Marcel het allemaal aanpakt. Hoe destilleer je uit een meeloopperiode van drie maanden precies dat materiaal dat je nodig hebt om een mooi verhaal te vertellen? Hoe zorg je ervoor dat je weergeeft wat je wilt zeggen zonder de mensen die je in die drie maanden heb leren kennen voor het hoofd te stoten? Eigenlijk komt het er dus op neer dat ik wel eens langere tijd mee zou willen lopen met Marcel Osterop.

Sigrid C. Degener

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Programma. Bookmark de permalink .