De regisseuse

Nee, dit is geen blog meer in de serie Voorstellingsvermogen, maar wel een blik op het theater vanaf een ander punt dan de middelste stoel op de vierde rij. Het is over het algemeen meer een soort van vogelperspectief. Maar niet alleen dat, want afhankelijk van wie de regisseur is, is er in meerdere of mindere mate sprake van introspectie. Vanuit de acteurs maar ook van uit de regisseur. Want wie je bent en hoe je in het leven staat, bepaalt toch ook hoe je je verhalen wil vertellen.

Voor dit blog ben ik in wat interviews gedoken met de regisseuse van het toneelstuk Othello: Daria Bukvić. Ze is geboren in Tuzla (Bosnië) en vluchte op driejarige leeftijd met haar moeder naar Nederland. Daar kwam ze in eerste instantie terecht in een AZC in Roermond en laten kwam ze te wonen in een klein Limburgs dorpje.

Het nadeel van het wonen daar was dat ze Extra_2926_01terecht kwam in een ondergeschikte positie, waarin je vooral dankbaar moest zijn, bijvoorbeeld voor de afgedankte meubelen van dorpsgenoten. Maar vervolgens ook voor al het andere, want ze hadden toch die meubelen gekregen?
Maar er kwam ook wat goeds uit voort. In Limburg kwam ze ook regelmatig in de kerk en daar werd ze bevangen door de weelde van theatraliteit. Aan de kerk heeft ze haar liefde voor het expressieve en het expliciete te danken.

Zoals bij iedereen het geval is, heeft haar verleden voor een deel bepaald hoe ze in het leven staat. En dat bepaald dan weer hoe ze voorstellingen regisseert. Ze wil mensen verleiden, vervoeren, ze onderdompelen in magie en humor, om ze vervolgens te overdonderen met de inhoud.

En over de inhoud van Othello zegt ze: ‘Het gaat over de witte angst van de succesvolle zwarte man. Dat aspect is in de Nederlandse opvoeringstraditie altijd wat weggepoetst. Dan werd het gereduceerd tot een verhaal over liefde en jaloezie.’

‘De hamvraag is: Hoe creëer je een inclusieve samenleving? Dat is de belangrijkste uitdaging van deze tijd.’

20170501_124813000_iOS

 

Sigrid C. Degener

Advertenties
Geplaatst in Programma

Voorstellingsvermogen (9)

De artiesten

In de laatste aflevering van onze serie voorstellingsvermogen gaan we in gesprek met de artiesten. In de allereerst blog van deze serie waren wat hints te vinden, en wellicht had u al geraden dat we in gesprek waren met de mensen van het Nederlands Blazers Ensemble. Binnenkort staan ze bij ons op het podium met een bijzondere samenwerking met Duda Paiva Company. In deze blog vertellen zij over wie ze zijn, wat ze doen en hoe deze voorstelling tot stand is gekomen.

Nederland, Amsterdam, 01-01-2013, Nieuwjaarsconcert NBE, fotografie: peter blok

fotografie: peter blok

Het Nederlands Blazers Ensemble (NBE) is een groep van ruim twintig topmusici die zo’n tachtig keer per jaar samenkomt om in binnen- en buitenland te spelen. Gezamenlijke bezieling en honger naar avontuur drijven hen tot het maken van theatrale muziekprogramma’s die zelden onder één muzikale noemer te vangen zijn. Artistiek leider Bart Schneemann is altijd op zoek naar spannende combinaties en vernieuwende programma’s.

Duda Paiva Company is het gezelschap van de Braziliaans-Nederlandse theatermaker Duda Paiva. Paiva is van oorsprong een danser met een klassieke scholing. Toen hij lange tijd geleden door Itzik Galili werd gevraagd om een duet te dansen met een pop, was het liefde op het eerste gezicht. Vanaf dat moment wilde hij alleen nog maar met poppen werken. Hij merkte dat hij met de pop als verlengstuk van zichzelf zich nog beter uit kon drukken en veel directer contact kon maken met zijn publiek.

Duda Paiva Company maakt een mix van fysiek theater en dans. De voorstellingen zijn energieke en visuele vondsten. De spelers van de groep werken met levensechte poppen, gesneden uit flexibel schuimrubber. Daarmee bouwt Duda Paiva een ongrijpbare, magische wereld, die soms pijnlijk confronterend is, maar altijd met gevoel voor humor.

The Fairy Queen combineert de krachten van beide organisaties. De voorstelling The Fairy Queen toert voorlopig alleen in de grotere theaters in Nederland; volgend jaar komen we met een kleine zaal versie die ook op festivals en -waar mogelijk- op buitenlocaties te zien zal zijn.

Het NBE laat zich graag inspireren door andere culturen en andere disciplines. Wij verkennen grenzen en gaan daarbij maatschappelijke vraagstukken niet uit de weg. Spannende combinaties met andere kunstvormen zitten in het DNA van het ensemble. Het NBE is altijd op zoek naar intrigerende samenwerkingen. Het Nederlands Blazers Ensemble is een modern orkest dat graag klassieke muziek mixt met totaal andere disciplines.

De artistiek leiders van Duda Paiva Company (Duda Paiva) en van het Nederlands Blazers Ensemble (Bart Schneeman) zijn elkaar regelmatig tegengekomen op internationale tournees. Muziek zit in Bart Schneemann’s genen. Al vroeg leerde hij de hobo kennen en ging dan ook naar het conservatorium. Nadat Bart Schneeman een voorstelling had gezien van Duda Paiva Company, was hij zo onder de indruk van de magie van diens voorstellingen dat hij Paiva vroeg om samen een grote zaal productie te maken. Zodoende zijn ze samen plannen gaan maken voor een coproductie. Het werd The Fairy Queen van Purcell.

Voor Duda Paiva is het de eerste keer dat hij werkt met klassiek geschoolde muzikanten. De poëzie van de muziek van Purcell in combinatie met het bekende verhaal van Shakespeare inspireerden hem tot het mak van een eigentijdse versie met zijn poppen. Door te werken met het Nederlands Blazers Ensemble heeft Paiva voor het eerst de beschikking over een grote groep spelers op het podium. De muzikanten worden dan ook door Duda uitgedaagd om via hun muziekspel te interacteren met de spelers en de poppen op het toneel.

DP-FairyQueen-Matusiak-Wenting-liggend-1
foto: Paulina Matusiak

Duda Paiva Company kiest onderwerpen uit de klassieke mythologie, sprookjes en andere bekende verhalen. Hier laat Duda Paiva dan zijn onnavolgbare, kleurrijke fantasie op los. Het resultaat is altijd magisch.
Hij ontwikkelde een eigen techniek, die hij de naam The Object Score gaf; een choreografie van danser en pop. Met deze unieke techniek brengt Paiva zijn poppen tot leven, waardoor de kijker haast geen onderscheid meer kan maken tussen de pop en zijn bespeler. Na afloop van de voorstelling mogen bezoekers vaak het toneel opkomen om de poppen van dichtbij te zien en te voelen. De kracht van Paiva’s techniek komt daardoor nog dichterbij het publiek.

De poppen geven Duda het meeste plezier in zijn werk. Poppenspel opende voor hem de deuren naar internationale tours, maar de allermooiste ervaring met poppen is toch wel de ervaring op het toneel: de connectie tussen de pop en de speler leidt tot ervaring die bijzonder voelt. Op dat moment neemt de pop hem in zijn greep.
Tijdens het Nieuwjaarsconcert in 2018 in het Concertgebouw én op NPO2 hebben we al een klein voorproefje gehad van de samenwerking. Drie dansers van Duda Paiva stonden op het podium met het blazersensemble. Het publiek was laaiend enthousiast over dit korte intermezzo.


We willen iedereen van het NBE en van Duda Paiva Company graag bedanken voor deze mooie antwoorden en daarmee voor het interessante kijkje achter de schermen. En mocht u nu benieuwd zijn of u net als het publiek van het Nieuwjaarsconcert laaiend enthousiast zult zijn over deze samenwerking? Bestel dan snel kaarten voor de voorstelling op 23 januari.

20180118_150826000_iOS
Elise Hees en Sigrid C. Degener

 

Geplaatst in Programma

Voorstellingsvermogen (8)

De ouvreurs/ouvreuses
Deze week hebben we het over een van de meest zichtbare functies voor ons publiek, namelijk de ouvreuses. Veel mensen zullen wel een idee hebben wat ze doen. Hierbij de ervaring van Sigrid over haar taak is als ouvreuse.

 

Een van onze taken tijdens een avond of middag is dat we aanspreekpunt zijn voor bezoekers die vragen hebben. We wijzen waar de toiletten zijn, of waar ingang B is, en vertellen hoe laat de voorstelling is afgelopen en of er een pauze is. Daarnaast is het onze

Sigrid Degener - 9580.jpg

Dave van Hout Photography – www.davevanhout.nl

Alle ouvreurs en ouvreuses zijn vrijwilligers, en niemand heeft vaste avonden. Wij mogen zelf aangeven wanneer wij kunnen werken en bij welke voorstellingen wij graag zouden willen werken. Will maakt dan een indeling en probeert iedereen tevreden te stellen. Dat lukt hem heel aardig. Soms hebben we maatschappelijke stagiaires van scholen in Helmond die een aantal avonden meelopen.
Een halfuur voor aanvang van de voorstelling zijn wij aanwezig in vol tenue om de bezoekers te ontvangen. Als eerste pakken wij een portofoon en checken we of die werkt en dan zorgen we ervoor dat iedereen zijn eigen plaats weet, hoeveel bezoekers we kunnen verwachten en of er bijvoorbeeld mensen komen in een rolstoel. Het ligt aan de grootte van de voorstelling, maar wij zijn bij elke voorstelling minimaal met zijn tweeën aanwezig. 2 mensen staat beneden de kaartjes te controleren en als het een grotere voorstelling is staan er ook 1 of 2 mensen boven in de zaal.taak om overzicht te houden en zorgen dat er geen rare dingen gebeuren in de zaal. De hele voorstelling zijn we aanwezig voor als er in de zaal iets mocht gebeuren, zodat wij meteen kunnen ingrijpen. Bijvoorbeeld als er iemand onwel wordt dat er rust in de zaal wordt gehouden en die persoon veilig de zaal kan verlaten, en als er iemand onverhoopt heel nodig naar het toilet moet dat het niet met veel overlast gebeurt. Ook komt het helaas wel eens voor dat er iemand ziek wordt, dan kunnen we als het nodig is met de portofoon communiceren met de suppoost en zorgen we ervoor dat er zonder dat de voorstelling verstoord wordt, we met die persoon de zaal uit kunnen.

Maar we hebben ook andere taken, bijvoorbeeld als de brandalarm gaat, dan zijn wij ervoor verantwoordelijk dat iedereen de zaal verlaat, rustig blijft en de goede kant oploopt. We zijn er dus ook in het geval van calamiteiten. Gelukkig gebeurt het zelden, maar het kan natuurlijk altijd gebeuren. Na afloop van de voorstelling helpen wij bij de garderobe, omdat het daar eerste kwartier vaak erg druk is. En dan wensen we onze bezoekers nog een fijne avond en wel thuis.
Ik kom natuurlijk ook wel eens als bezoeker naar een voorstelling. Als de bezoekers me dan herkennen en me een vraag stellen, help ik ze ook dan natuurlijk graag.

Als mensen genieten van de voorstelling vind ik dat erg mooi om mee te mogen maken. Ik vind dat een heel leuk onderdeel van mijn vrijwilligs werk. Maar sowieso theater maakt mij blij, dat er mensen zijn die een verhaal willen vertellen via bijvoorbeeld muziek of dans. Dat artiesten daar veel tijd in steken om er iets moois van te maken. Dat vind ik denk ik wel het mooiste van de culturele sector.

En ik heb heel fijne collega’s. Dat zorgt er natuurlijk ook voor dat het werk leuk is. Alle vrijwilligers die er werken hebben iets met theater en ik heb altijd leuk contact met mijn collega’s. Omdat we niet op vaste avonden werken, werk je met veel verschillende collega’s. We zijn met een groep van ongeveer twintig. Meestal drinken we na afloop van de voorstelling samen nog even een drankje voor we naar huis gaan.

Graag wil ik Sigrid bedanken voor haar tijd. Volgende hebben we helaas onze laatste blog alweer over voorstellingsvermogen. De laatste blog gaan we het over de ervaring van onze artiesten.

 

Elise Hees

Geplaatst in Activiteiten

Voorstellingsvermogen (7)

De suppoosten

Deze week ga ik in gesprek met Truus en Will. Zij zitten beiden aan de kassa/receptie en zijn daarnaast suppost. De vraag die zij het meeste beantwoorden achter de kassa is mogen wij een kaartje kopen voor een voorstelling? Maar zij hebben ook andere dingen te doen. Lees het hieronder in de blog.

We krijgen vooral verhalen waar je de website niet bij kan gebruiken, zoals het reserveren van een stoel onder voorbehoud. Maar we krijgen ook afmeldingen bij de kassa van mensen die niet 20180105_150649205_iOS.jpgaanwezig kunnen zijn bij de voorstelling. Bij het terug brengen van een kaartje bieden wij altijd een alternatief aan. Wij regelen ook vaak veel voor, tijdens en na de voorstelling. We ontvangen de artiesten en zorgen ervoor dat ze zich thuis voelen en bij de kleedkamers terecht kunnen. Bij ons krijgen de artiesten altijd een kopje koffie of thee en een taart i.p.v. een bos bloemen. Nadat de artiest zich gaat voorbereiden op de voorstelling, ontvangen wij ons eigen personeel. We hebben dan een teamoverleg. We overleggen dan hoe de avond gaat verlopen. Ook wordt de flyertafel aangepast aan de voorstelling, zodat mensen na de voorstelling nog een flyers mee kunnen nemen als ze interesse hebben in een andere voorstelling.

Eigenlijk zijn we de driehoek van de het speelhuis, de ene keer zijn we voor de horeca bezig, de andere keer zijn we voor de techniek bezig en we zorgen voor de ouvreuses. Tijdens de voorstellingen zorgen we altijd dat het goed verloopt en alles op orde is. Soms worden wij gebeld dat iemand thuis dringend nodig is, vanwege een medische noodsituatie bijvoorbeeld. Dan halen we die bezoeker uit de zaal op een manier dat de rest er zo min mogelijk last van heeft.
We houden ook het brandpaneel in de gaten, en dat áls er brand uit breekt alles goed geregeld wordt. Onder andere daarvoor hebben we ook BHV. Na afloop geven we vaak de artiesten nog een drankje aan de bar. Het publiek kan dan ook nog een praatje met ze maken. Als de meeste gasten weg zijn kijken we of iedereen weg is of de kleedkamers leeg zijn en dan sluiten we het Speelhuis af.

Dit werk is altijd hollen of stilstaan en dat verschilt per dag. Sommige dagen zijn heel rustig, dan kan je lekker je eigen werk doen, maar sommige dagen zijn heel erg druk bijvoorbeeld met telefoon, kassa, werkzaamheden, leveranciers en hulp. Wij vinden het wel super fijn dat we vaste werkdagen hebben, zodat je eigen planning kan maken in de week.

Wij vinden het werk heel erg leuk en wij doen het graag, maar soms zijn er ook wat lastigere momenten. Zo hebben we liever geen lastige bezoekers, maar die hebben we gelukkig maar weinig. Meestal is het werk vooral leuk. Mensen denken vaak dat wij vrijwilligerswerk doen, omdat we zoveel plezier uitstralen. Maar we vinden het gewoon ontzettend leuk om onze gasten te helpen, en kaartjes aan onze gasten te verkopen.

Graag wil ik Truus en Will bedanken voor hun tijd en hun leuke verhaal. In de blog van volgende week vertellen we jullie wat de werkzaamheden van de ouvreuse zijn.

Elise

Geplaatst in Bespreekbureau

2018

Beste bloglezers,

Nog maar een paar dagen en dan is het nieuwe jaar een feit. We kunnen eigenlijk zelfs de uren al af gaan tellen. Buiten lopen her en der al jongeren rond die niet kunnen wachten om het nieuwe jaar met flinke knallen in de luiden en je kunt op heel wat plekken terecht voor een portie oliebollen en appelbeignets.

Wij kijken in het theater terug op het afgelopen jaar met de oudejaarsconference van Joop Vos, waar u natuurlijk ook van harte welkom bent.
En daarnaast kijken we natuurlijk met heel veel plezier terug op onze On Tour waarbij we op veel verschillende plekken welkom werden geheten en we hebben mogen ervaren hoe zeer we als theater deel uit maken van20171207_115925082_iOS de Helmondse cultuur, zelfs toen ons thuishonk tijdelijk niet beschikbaar was.

Inmiddels zijn we wel weer ‘thuis’ en daar hebben we het ook weer prima naar ons zin. We hebben in de afgelopen maanden vol bewondering gekeken naar de transformatie van de heel grote zandbak rondom onze kerk naar de nieuwe contouren van wat een nog mooier theater gaat worden.

Het belooft allemaal wat voor het nieuwe jaar! De eerste helft van 2018 is bij u natuurlijk al bekend. Er zit heel veel moois aan te komen. We beginnen januari met leuke voorstellingen voor de hele familie en als u snel bent kunt u ook nog bij de theaterlezing van Maarten van Rossum zijn. En daarna gaan we natuurlijk ook gewoon weer door. Want het mag dan wel een nieuw kalenderjaar zijn, wij zitten midden in ons theaterjaar.

En we zijn achter de schermen al weer heel druk bezig  met het volgende seizoen. En in dat deel van 2018 gaan we ook weer heel veel moois brengen. Dan staan echt alle muren van het nieuwbouwgedeelte overeind en hebben we dus meer ruimte om nog meer te laten zien van wat er aan moois in de culturele wereld te vinden is.

Mijn collega’s en ik hopen dan ook van harte dat we u ook in 2018 in volle gezondheid mogen ontvangen in ons theater en we kijken en heel erg naar uit.

 

Sigrid C. Degener

Geplaatst in Publiciteit

Voorstellingsvermogen (6)

Horeca

Bij elke voorstelling hoort natuurlijk een C48089E2-98F9-400D-BE2C-A7EF3623FCC2drankje en soms een hapje en daar zorgt Frans voor, onze horecamanager. Maar wat zijn zijn taken precies als horecamanager zijnde? Dit is wat hij daar over te vertellen heeft:

Wij moeten ervoor zorgen dat er voldoende te drinken is voor alle gasten en of we voor verschillende voorstellingen speciale drankjes nodig hebben. Er zijn drukke weken waarbij we 8x volle zalen hebben, maar ook hebben we rustige weken waarbij we maar 3x volle zalen hebben. En per voorstellingen is het anders qua drank. Soms hebben we reguliere voorstellingen daarbij is er alleen een drankje. Bij verhuringen of seminar-voorstellingen komt er vaak een hapje en een drankje bij. Voor elke voorstelling moet je rekening houden wat er gedronken zal worden. Bij toneel en klassieke muziek zitten vooral wijn drinkers bij cabaret is het vaak bier. Bij een Portugese voorstelling hoort vooral port, ik kan mijn avond dan niet beginnen als de fles port bijna leeg is. Inkopen voor de voorstellingen ligt het gemiddelde vrij veel bij elkaar, wel houden wij soms rekening mee als er een voorstelling een thema heeft voor een land, maar het is niet dat wij er apart op gaan organiseren. Onbewust houd ik wel rekening met de planning maar in grote lijnen hoef ik er niet naar te kijken. Soms springen voorstellingen er wel eens tussen uit.

Ook komen er veel facilitaire taken bij, ik zorg ervoor dat de schoonmaak is gepland, dat er genoeg toiletpapier is, of als er een lamp kapot is, dan moet dat weer zo spoedig mogelijk word gemaakt. Die verantwoordelijkheden heb ik en ik coördineer ze. Verder doe ik ook administratief werk zoals de kassa, inkopen, personeelsplanning en maandstaten. Tijdens de voorstelling word er geen drank verkocht, tenzij er pauze is. Een uur voordat de voorstelling begint zijn wij met de bar open. Daarna kunnen mensen plaats nemen in de zaal en na de voorstelling is er ook altijd gelegenheid om nog wat te drinken en bij te kletsen. De nazit varieert altijd van een uur en tot dat de laatste persoon weg is.

Mijn dag begint s ’ochtends om 10 uur: “niet te vroeg dus”. Een 9-tot-5-mentaliteit-baan vind ik minder leuk, ik houd er van om mijn eigen week zelf in te plannen. Als er s ’avonds een voorstelling is ben ik meestal zelf ook aanwezig. Ik maak die dag dan mijn eigen planning en bekijk of we ergens rekening mee moeten houden en of er nog speciale dingen zijn. Ik vind mijn werk erg leuk, omdat er vooral veel variatie is en ik heb met veel verschillende dingen te maken. Ook de vrijheid in mijn werk vind ik fijn. Overdag doe ik bijvoorbeeld de maandstaten en de planning en s ‘avonds ga ik achter de bar staan om mee te helpen. Als ik mijn dag zou moeten plannen van 9 tot 5 zou ik het niet geregeld krijgen.

Tijdens de afgelopen periode van verbouwing ben ik minder bezig geweest met de bar. We zijn veel bezig met de ontwikkeling van de bouw. Er komt na de bouw een commerciële markt bij, zoals verhuringen van gezelschap, dus we hebben dan veel meer ruimte waar veel meer kan. Dat zijn allemaal dingen die straks gaan gebeuren, daarvoor ben ik nou al een planning aan het maken.

Er liggen allemaal nieuwe uitdagingen voor Theater Speelhuis. Er moeten nu veel dingen gebeuren om het theater zo te verkopen als hoe we het gebouwd hebben. We gaan ervoor zorgen dat er beweging en beleving is. Ook hebben we heel graag dat Helmonders naar het theater komen en dat er commerciële bedrijven naar het theater komen. En dat wij onmisbaar zijn voor Helmond en de regio.

Graag wil ik Frans bedanken voor zijn tijd. Volgend jaar gaan we weer verder met deze blogreeks, dan gaan we onder andere nog kijken wat de suppoosten en ouvreuses allemaal doen.

Elise Hees

content_zakelijk_theatercafe-4_edited

Geplaatst in Horeca, Techniek

Voorstellingsvermogen (5)

In de 5e blog gaan we kijken wat afdeling marketing & communicatie allemaal doet. Meggy Althuizen is van de afdeling marketing & communicatie, zij zorgt ervoor dat alle voorstellingen gecommuniceerd worden naar bezoekers, theaterliefhebbers, impresariaten, en partners. En dat moet natuurlijk zo goed mogelijk gebeuren.

‘Alle informatie moet concreet zijn, op de juiste plek terecht komen en up-to-date blijven. Dat is eigenlijk mijn taak binnen Theater Speelhuis. Ik zorg er voor dat mensen informatie krijgen over ons theater en dat ze de sfeer van voorstellingen kunnen voorproeven. Wordt de voorstelling grappig, inspirerend, ontroerend of eng. Dat moeten wij aan het publiek kunnen vertellen, en dat voor 170 voorstellingen per jaar. Ook heb ik de verantwoordelijkheid voor alle communicatie van de organisatie in het algemeen. Daarmee bedoel ik onder andere de brochure die jaarlijks uitkomt, de website, contacten met de pers en onze samenwerkingspartners.18274986_1977930805770627_841478240730586779_n

Je hebt daarnaast altijd extra projecten lopen. We zijn op dit moment bijvoorbeeld flink bezig met het organiseren van de feestelijke opening in 2018. Daarbij hoort ook dat je nadenkt over hoe ons nieuwe theater te gaan presenteren en communiceren.

Een ander voorbeeld is de ontwikkeling van communicatie richting de zakelijke markt, waar ik samen met collega’s aan werk. Dat begint met samen ideeën genereren, een plan van aanpak maken en ervoor zorgen dat we onderling communiceren voordat we naar buiten gaan communiceren. Verder werk ik graag samen met stagiaires: zorg ik ervoor dat ze het naar hun zin hebben, dat ze leren en een bijdrage aan de organisatie leveren, maar ook met een fijn gevoel naar huis gaan. Het is ten slotte ook aan mij om ervoor te zorgen dat we op het vlak van marketing en communicatie klaar zijn voor de toekomst.’

De grootste uitdaging binnen mijn werk, vind ik, is het om niet alle kansen tegelijkertijd te willen benutten. Want de basis van mijn werk is dat informatie over de voorstellingen op het juiste moment en op de juiste plek beschikbaar is. En dat mensen genieten van een mooie avond! Maar daarnaast poppen er de hele tijd nieuwe ideeën op met betrekking tot de website, de beleving in het theater, de nieuwe brochure, nieuwe samenwerkingen, enzovoorts. Het is soms moeilijk om daarin prioriteiten te blijven stellen. Maar het leuke ervan is, dat de organisatie daar nu juist veel behoefte aan heeft en er open voor staat om met nieuwe ideeën aan de slag te gaan, plannen te ontwikkelen.

‘Het liefst start ik mijn dag met een espressootje. Ik check hoe het is met mijn stagiaires, en vraag of ze vooruit kunnen. Vaak loop ik ook bij mijn collega’s binnen voor een korte vraag of toelichting op een eerder verstuurd bericht. Daarna ga ik van hot naar her en ik heb elke dag wel 2 tot 3 afspraken staan over van alles. Overleg  met collega’s voor een bepaald project, een gesprek met externen zoals de pers of iemand die voor ons werkt, maar ook vaak telefonisch met impresariaten. En tussendoor beantwoord ik mijn mail of werk ik plannen en ideeën verder uit.’

‘Het leukste aan mijn baan vind ik de samenwerking met collega’s; de hele dag alleen in een hokje zitten kan ik niet. Ook vind ik het heel leuk om nieuwe dingen te ontwikkelen, ergens een kans te zien en benutten voor verbetering Samenwerken, creatief zijn en ook veel zelf te kunnen doen, die combinatie vind ik het allerleukst.’

Ik wil Meggy Althuizen graag bedanken voor haar tijd en medewerking. Volgende week hebben we een interview over de horeca. Wat moeten onze collega’s daar allemaal doen en wat zijn hun werkzaamheden? Tot volgende week!

Elise Hees

Geplaatst in Techniek